-Κοίτα Σίμπα, ότι φωτίζει ο ήλιος ανήκει στο βασίλειο μας.
-Πω πω!
-Ένας βασιλιάς ανατέλλει και δύει όπως ακριβώς ο ήλιος.
Μια μέρα Σίμπα και ο δικός μου ο ήλιος θα βασιλέψει και θα γίνεις
εσύ πια ο άρχοντας.
-Και όλα αυτά θα 'ναι δικά μου?
-Τα πάντα!
-Ότι φωτίζει ο ήλιος... Κι εκεί που δε φωτίζει?
-Αυτό είναι έξω από τα σύνορα. Να μη πλησιάσεις ποτέ.
-Μα ένας βασιλιάς ότι θέλει το έχει..
-Άλλα έχει και υποχρεώσεις. Δε κάνει όλο ότι θέλει..
-Α..μπα?
-Χα Σίμπα.. Όλα τα πλάσματα συνυπάρχουν σε μιαν εύθραστη ισορροπία.
Ένας βασιλιάς πρέπει να την κατανοεί και να σέβεται όλα τα πλάσματα.
Απ'το ταπεινό μυρμήγκι ως τη ζωηρή αντιλόπη.
-Μα..δεν την τρώμε την αντιλόπη?
-Ναι Σίμπα αλλά με μια διαφορά. Μετά θάνατον το σώμα γίνεται χορτάρι και
η αντιλόπη τρώει χορτάρι. Λοιπόν,είσαι ένας κρίκος στην αλυσίδα αυτής της ζωής!
-Πω πω!
-Ένας βασιλιάς ανατέλλει και δύει όπως ακριβώς ο ήλιος.
Μια μέρα Σίμπα και ο δικός μου ο ήλιος θα βασιλέψει και θα γίνεις
εσύ πια ο άρχοντας.
-Και όλα αυτά θα 'ναι δικά μου?
-Τα πάντα!
-Ότι φωτίζει ο ήλιος... Κι εκεί που δε φωτίζει?
-Αυτό είναι έξω από τα σύνορα. Να μη πλησιάσεις ποτέ.
-Μα ένας βασιλιάς ότι θέλει το έχει..
-Άλλα έχει και υποχρεώσεις. Δε κάνει όλο ότι θέλει..
-Α..μπα?
-Χα Σίμπα.. Όλα τα πλάσματα συνυπάρχουν σε μιαν εύθραστη ισορροπία.
Ένας βασιλιάς πρέπει να την κατανοεί και να σέβεται όλα τα πλάσματα.
Απ'το ταπεινό μυρμήγκι ως τη ζωηρή αντιλόπη.
-Μα..δεν την τρώμε την αντιλόπη?
-Ναι Σίμπα αλλά με μια διαφορά. Μετά θάνατον το σώμα γίνεται χορτάρι και
η αντιλόπη τρώει χορτάρι. Λοιπόν,είσαι ένας κρίκος στην αλυσίδα αυτής της ζωής!


